25 Μαρτίου 1821 Θεατρικές παραστάσεις ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τοῦ Δημοτικοῦ καὶ τοῦ Γυμνασίου τῶν Ἐκπαιδευτηρίων Δουραχάνης

Θεατρική παράσταση γιὰ τὴ γιορτὴ τῆς 25ης Μαρτίου ἀπό τοὺς μαθητὲς τοῦ Γυμνασίου Δουραχάνης "Τὸ Ἄνθος"

Δουραχάνη, Μάρτιος 2018

Δουραχάνη, Μάρτιος 2018

Θεατρική παράσταση από τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Δουραχάνης

Δουραχάνη, Μάρτιος 2016

                                                                                                               Το κρυφό  σχολειό

                                                                                                   Ποιος ήταν ο γενίτσαρος

                                                                                          Δουραχάνη, 25 Μαρτίου 2017  

Δουραχάνη, Μάρτιος του 2007.

Κατάθεση ψυχής και καρδιάς από παιδιά που ήξεραν τί έπαιζαν. 

Τόλμησαν να αγγίξουν μνήμες που πονάνε, αρνούμενα να τις παραδώσουν στη λήθη...     Ευχόμαστε η ευχή της Παναγίας να μη λείψει από το δρόμο της ζωής σας.

Ζητάμε συγνώμη -κυρίως από τα παιδιά που έπαιξαν στο έργο-για τις αλλοιώσεις στην εικόνα και τον ήχο και οι οποίες  οφείλονται στις φθορές της αρχικής κασέτας και στη δική μας αδυναμία διόρθωσης.

Ιστορία: Η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγιού
 Οι μαθητές του Γυμνασίου Δουραχάνης (Ιωάννινα), στα πλαίσια της σχολικής εορτής για τον εορτασμό της εθνικής επετείου της εθνεγερσίας του 1821, παρουσιάζουν σε θεατρική παράσταση την ιστορία του Ηπειρώτη Γιάννη Γούναρη και το δίλημμα του κατά τον χειμώνα του 1822.

Ἀπό τό Γυμνάσιο Δουραχάνης.

Γιορτή από τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Δουραχάνης (2006).

Θεατρικό έργο από τους μαθητές του Γυμνασίου Δουραχάνης.

Λόγος εἰς τὸν Εὐαγγελισμόν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ημών καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. Ἁγ. Νικόλαος Καβάσιλας

Εάν πρέπει κάποτε να χαίρη ο άνθρωπος και να σκιρτά και να ψάλλη με ευφροσύνη, εάν υπάρχη μιά περίοδος που απαιτεί να λεχθή ό,τι υπάρχει πιο μεγάλο και πιο λαμπρό και που κάνει τον άνθρωπο να ποθή να έχη όσο το δυνατόν ευρύτερη σχέση, ωραιότερη έκφραση και δυνατώτερο λόγο, για να υμνήση τα μεγαλεία της, δεν βλέπω ποια άλλη μπορεί να είναι αυτή, αν όχι η σημερινή γιορτή.

Γιατί σαν σήμερα έφθασε στη γη Άγγελος από τον ουρανό αναγγέλλοντας την απαρχή όλων των καλών. Σήμερα ο ουρανός μεγαλύνεται.
Σήμερα η γη αγάλλεται. Σήμερα ολόκληρη η κτίση χαίρει. Και δεν μένει έξω από τη γιορτή ούτε Αυτός που κρατεί στα χέρια του τον ουρανό. Γιατί αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι ένα πραγματικό πανηγύρι. Όλοι συναντιούνται σ' αυτό, στην ίδια χαρά.

Όλοι ζουν και δίνουν και σ' εμάς την ίδια ευφροσύνη: Ο Δημιουργός, τα δημιουργήματα όλα, η ίδια η μητέρα του Δημιουργου που του πρόσφερε τη φύση μας και τον έκαμε έτσι κοινωνό στις χαρμόσυνες συνάξεις και τις γιορτές μας. Χαίρει πριν απ' όλους ο

"Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες."

 Στρατηγός Μακρυγιάννης

 

Tότε, εκεί που καθόμουν εις το περιβόλι μου και έτρωγα ψωμί, πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα και περισσότερο πονώντας δια τις μέσα πληγές όπου δέχομαι δια τα σημερινά δεινά της Πατρίδος, ήλθαν δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη».
Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί, με αδικείτε. Ελλάδα δεν πουλάω, νοικοκυραίγοι μου. Τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό 'χα, δεν τό 'δινα κανενός. Κι’ αν πουλιέται Ελλάδα, δεν αγοράζεται σήμερις, διότι κάνατε τον κόσμον εσείς λογιώτατοι, να μην θέλει να αγοράσει κάτι τέτοιο».
Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα. Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου, τσακίστηκα εις τις περιστάσεις του αγώνα και κυνηγιέμαι και σήμερον. Κυνηγιώνται και άλλοι αγωνιστές πολύ καλύτεροί μου, διότι εγώ είμαι ο τελευταίος και ο χειρότερος. Και οι πιο καλύτεροι όλων αφανίστηκαν.


Αυτοί που θυσίασαν αρετή και πατριωτισμόν, για να ειπωθεί ελεύτερη η Ελλάδα κι’ εχάθηκαν φαμελιές ολωσδιόλου, είπαν να ζητήσουν ένα αποδειχτικόν που να λέγει ότι έτρεξαν κι’ αυτοί εις την υπηρεσίαν της Πατρίδος και Τούρκο δεν άφηκαν αντουφέκιγο.

Πήγε να’ νεργήσει η Κυβέρνηση και βγήκαν κάτι τσασίτες και σπιγούνοι, που δουλεύουν μίσος και ιδιοτέλεια, και είπαν

Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε

Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων

Χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων

Ἱ.Μ. Παναγίας Δουραχάνης, Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν, ὁμιλία π. Ἀθανασίου Χατζῆ

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε (α) ΤΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ

π. Δημητρίου Μπόκου 

Στο πρώτο κιόλας τροπάριο του κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου η παρουσία της Υπεραγίας Θεοτόκου, ευφρόσυνα παρηγορητική μέσα στο κατανυκτικό φόντο του Τριωδίου, προβάλλει δυναμικά με έναν ολοζώντανο συμβολισμό από τα προφητικά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης:

«Χριστού βίβλον έμψυχον, εσφραγισμένην σε Πνεύματι, 
ο μέγας αρχάγγελος, Αγνή, θεώμενος…»

Ο Γαβριήλ, υπουργός (=υπηρέτης) του μεγάλου μυστηρίου της Γεννήσεως του Χριστού, βλέπει την Παναγία σαν ζωντανό βιβλίο του Χριστού, σφραγισμένο από το Άγιο Πνεύμα. 
Τα λόγια αυτά θυμίζουν τη συνήθη προτροπή του Θεού να

Κυριακὴ Β΄ Νηστειῶν, ὁμιλία π. Ἀθανασίου Χατζῆ

Ἱερά Μονή Παναγίας Δουραχάνης 23-3-2008

Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς πατέρας της Θ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Πρωτ. Γεωργίου Μεταλληνού

Ὁμιλία στὴν δεύτερη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

Για τον παράλυτο που εθεραπεύτηκε στην Καπερναούμ από τον Κύριο και προς τους ομιλούντας ακαίρως μεταξύ τους κατά τις ιερές συνάξεις στην Εκκλησία.

Μικρή περίληψη της 10ης ομιλίας του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά:
Εις τον παραλυτικόν της Καπερναούμ, την δευτέραν Κυριακήν των Νηστειών, την μετέπειτα αφιερωθείσαν εις τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν. Ο παράλυτος της Καπερνα­ούμ εφέρετο υπό τεσσάρων ανδρών προς θεραπείαν παρά του Ιησού.
Ο ψυχικώς παράλυτος, μετανοών, φέρεται εις τον Κύ­ριον από τέσσαρας δυνάμεις· την αυτοκριτικήν, την εξομολόγησιν, την υπόσχεσιν αποχής από τα κακά εις το μέλλον, την δέησιν προς τον Θεόν. Η οροφή την οποίαν θα χαλάσωμεν δια να φθάσωμεν εις τον Κύριον είναι ο νους, ο οποίος πρέπει να καθαρθή δια να καθοδηγή και το σώμα.

1. Σήμερα θα ειπώ προς την αγάπη σας ως προοίμιο τα ίδια τα δεσποτικά λό­για, μάλλον δε την πεμπτουσία του ευαγγελικού κηρύγματος· «μετανοεί­τε, διότι ήγγισε η βασιλεία των ουρα­νών» (Ματθ. 3, 21).
Και δεν ήγγισε μόνο, αλλά και είναι μέσα μας· διότι, είπε πάλι ο Κύ­ριος, «η βασιλεία των ουρανών είναι μέσα μας» (Λουκ. 17, 21). Και δεν είναι μόνο μέσα μας, αλλά