ταν γιὰ πρώτη φορὰ ὁ Χριστὸς ἐμφανίζεται στοὺς μαθητές, τοὺς βλέπει ταραγμένους καὶ τοὺς ἔδωσε τὸ σύνθημα ὅτι τήν εἰρήνη αὐτή, τήν ἐσωτερική, πρέπει πάντοτε νὰ τὴν προτιμάει ὁ ἄνθρωπος, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ στερεωθεῖ καὶ νὰ μπο-ρέσει στὴ ζωὴ του νὰ ἀνεφοδιαστεῖ καὶ νὰ βρει δυνάμεις. Θὰ λέγαμε ὅτι εἶναι σὰν ἕνα οἰκοδόμημα ποὺ ρίχνουν θεμέλια κι ἁπλώνουν καὶ σιγουρεύονται καὶ πάνω σ’ αὐτὸ χτίζουν. Πόσο, λοιπόν, εἶναι ἀπαραίτητη αὐτὴ ἡ εἰρήνη στὸν καθένα μᾶς;
Νομίζω ὅτι ἤδη γευόμαστε τὴν ταραχὴ καὶ πόσο ποθοῦμε τὴν εἰρήνη, δὲν λέγεται. Βλέπω ὅτι ζητᾶμε ἀπὸ ἀλλοῦ καὶ μὲ ἄλλες προσπάθειες νὰ βροῦμε αὐτὴν τὴν ἐσωτερικὴ εἰρήνη καὶ γαλήνη καὶ δὲν καταφεύγουμε στὴν πηγὴ τῆς εἰρήνης καὶ σ’ Ἐκείνον ποὺ πραγματικὰ θυσιάστηκε, γιὰ νὰ μᾶς τὴν προσφέρει.
Συγκεντρωμένοι, λοιπόν, οἱ μαθητές, ἀμπαρωμένα τὰ παντζούρια. Ἀμπαρωμένη κι ἡ πόρτα. Γιατὶ κάπου μᾶς λένε κάποιοι ὅτι, ὅταν τὸν Πέτρο τὸν εἶχαν βάλει στὴν φυλακὴ κι ἄγγελος Κυρίου τοῦ εἶπε: «Σήκω καὶ βγὲς ἔξω», πέρασε ἀκόμα καὶ τὴ σιδηρᾶ πύλη καὶ πῆγε στὸ γνωστὸ σπίτι ποὺ ἦταν συγκεντρωμένοι οἱ μαθητές. Χτυπάει ἐπίμονα τὴν πόρτα. Ἐκεῖνοι δὲν ἀνοίγουν ἀμέσως. Κι ἔρχεται μιὰ ὑπηρέτρια, μιὰ μικρὴ κοπέλα καὶ λέει: «Ποιὸς εἶναι;» κι ἄκουσε τὴ φωνὴ τοῦ Πέτρου καὶ δὲν τοῦ ἄνοιξε. Τρέχει, λοιπόν, μέσα, εἰδοποιεῖ καὶ λέει: «Ὁ Πέτρος εἶναι!». Ἐκεῖνοι εἶπαν ὁ ἄγγελός του θὰ εἶναι. Καὶ ἐπιμένει ὁ Πέτρος νὰ χτυπάει τὴν πόρτα. Τόσο ἀμπαρωμένοι ἦταν, ποὺ ἦταν ἀδύνατο νὰ μπει ἄνθρωπος, χωρὶς νὰ τὸ μάθουν οἱ ὑπόλοιποι.
Κρυφό, λοιπόν, ἦταν καὶ τὸ σπίτι ποὺ ἦταν συγκεντρωμένοι οἱ Ἀπόστολοι καὶ μάλιστα ἄγνωστα τὰ ἀποτυπώματα, ἄγνωστες οἱ κινήσεις, ἄγνωστα τὰ πρόσωπα μέσα στοὺς Ἰουδαίους, μέσα σὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὁποίους εἶχαν ἀκούσει τὸ μήνυμα ὅτι Ἀνέστη ὁ Χριστὸς καὶ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε ἀμέσως νὰ ἐξοντώσουν ὅλους αὐτοὺς ποὺ θὰ πιστέψουν στὸν Ἀναστάντα Χριστό.
Ἦταν, λοιπόν, φοβισμένοι ἐκεῖ μέσα κι ἦρθε ὁ Χριστός. Ἦρθε καὶ μάλιστα λέει στοὺς μαθητὲς: «Εἰρήνη ὑμῖν. Καθὼς ἀπέσταλκέ μὲ ὁ πατήρ, κἀγώ πέμπω ὑμᾶς». Καὶ λέει μετὰ: «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον». Ἔδωσε ὁρισμένα ἐφόδια νὰ τὰ ἔχουν οἱ Ἀπόστολοι. Κι ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ἀπὸ χέρι σὲ χέρι, ἀπὸ εὐλογία σὲ εὐλογία, ἀπὸ χάρη σὲ χάρη φτάνει καὶ θὰ φτάσει μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.
Σήμερα, ὅπως τὸ ξέρετε ὅλοι, ἔχουμε τοῦ Ἀποστό-λου Θωμᾶ, ὁ ὁποῖος ἀπουσίαζε ἀπὸ τὴ συγκέντρωση αὐτή. Θὰ ἦταν κάπου ἄλλου, δὲν ξέρουμε ποὺ καὶ τί περισσότερο. Παρὰ μόνο μᾶς λέει ὅτι δὲν ἦταν ἐκεῖ καὶ ἀντέδρασε μάλιστα, ἐπειδὴ αὐτοὶ χαιρόταν ποὺ εἶδαν τὸν Χριστὸ κι ἄρχισαν νὰ νιώθουν μιὰ ἐσωτερικὴ δύναμη, τὴν ὁποία ἤθελαν κι σ’ αὐτὸν νὰ μεταδώσουν.
Ἐκεῖνος ἦταν ἀκριβῶς ἀντίθετος καὶ ἐκφράστηκε καὶ εἶπε: «Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν Αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω». Καὶ μετὰ ἀπὸ 8 ἡμέρες, ἔρχεται πάλι ὁ Χριστός, ἐνῶ αὐτοί ἦταν κλειδωμένοι ἀπὸ τὸν φόβο τῶν Ἰουδαίων, καὶ τούς λέει: «Εἰρήνη ὑμῖν». «Κοίτα», λέει στὸν Θωμᾶ, «Φέρε τὸ δάχτυλό σου ἐδῶ καὶ μὴ γίνεσαι ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός». Τότε ὁ Θωμᾶς λύγισε, πίστεψε καὶ εἶπε: «Ὁ Κύριός μου κι ὁ Θεὸς μου!». Ἐκεῖ ὁ Χριστὸς τοῦ εἶπε: «Ἐπειδὴ εἶδες, πίστεψες; Μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες». Αὐτὰ ἦταν μὲ λίγα λόγια ἡ Εὐαγγελικὴ Περικοπή.
Γιὰ μένα σήμερα ἴσως αὐτὸ ποὺ ἑτοιμάζουν οἱ Μεγάλες Δυνάμεις, ἴσως νὰ εἶναι ἕνας ὄλεθρος. Λέει γιὰ Αρμαγεδδών μέσα στὴν Ἀποκάλυψη. Ἴσως ἑτοιμάζουν ἕναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο ἀπ’ ὅτι μπορῶ νὰ πῶ, κι ὅλοι ἔχουν αὐτὸν τὸν ἐφιάλτη. Ἀλλοῦ μάλιστα στὴν Ἐλβετία, στὴν Ἀμερικὴ καὶ σὲ ὁρισμένα ἄλλα κράτη ἔχουν ἑτοιμάσει καὶ τὰ καταφύγιά τους ποὺ εἶναι ἀντιπυρηνικά. Δηλαδή, ἂς σκοτωθοῦν οἱ ἄλλοι, ἐμεῖς νὰ ζήσουμε.
Πιστεύω, ὅμως, ὅτι ὁ Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος ἔχει ἀρχίσει. Ναι, ἔχει ἤδη ἀρχίσει. Γιατὶ ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἔχει τέτοια ταραχὴ ὁ ἄνθρωπος, δὲν γίνεται τίποτα. Ἂν ἀρχίζει μέσα σου κάποια νευρικότητα, κάποια ταραχή, ἀρχίζει πραγματικὰ ἕνας ἐφιάλτης, ἕνα ἄγχος ποὺ γιὰ μένα εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σώματα ποὺ εἶναι νεκρὰ πνευματικὰ ὑπάρχουν πάρα πολλὰ σήμερα. Ὅταν ταυτιστεῖ ὁ ἐξωτερικὸς πόλεμος, θὰ δοῦμε πτώματα ὕστερα. Κινούμαστε, τρῶμε, πᾶμε δεξιὰ- ἀριστερά, ἀλλὰ δὲν εἴμαστε εὐχαριστημένοι στὴ ζωὴ μας. Ἐκεῖνο ποὺ ψάχνει ὁ ἄνθρωπος
