Η Σφαγή των Νηπίων από τον Ηρώδη: Όταν ο άνθρωπος κατηγορεί τον Θεό για τα δικά του εγκλήματα

Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Αντί να φορτώνουμε στον Θεό τις θηριωδίες του ανθρώπου, ας ψάξουμε τους «Ηρώδηδες» που σκορπίζουν τον θάνατο ως την εποχή μας


Ένας από τους πιο κλασσικούς εξυπνακισμούς που επιστρατεύουν ανέκαθεν οι θεομάχοι, αφορά το δραματικό ιστορικό γεγονός που η Εκκλησία μας μνημονεύει σήμερα, 29 Δεκεμβρίου. Τη σφαγή των 14.000 νηπίων από τον ημιπαράφρονα βασιλιά της Ιουδαίας, Ηρώδη τον Μέγα (73 – 4 π.Χ.), όπου το «μέγας» θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο αν ακολουθηθεί από τη λέξη «αντίχριστος».

Βλέποντας τον Χριστό ως απειλή για την κληρονομική βασιλεία του, ο αιμοσταγής Ηρώδης έδωσε εντολή να φονευθούν όλα τα νήπια της Βηθλεέμ και των περιχώρων, από 2 ετών και κάτω.

Όσοι ζητούν να επινοήσουν «αδικίες» του Θεού για να ανακουφίσουν τις δικές τους, διερωτώνται υποκριτικά γιατί επίτρεψε ο Χριστός να γίνει μια τέτοια ανήκουστη σφαγή «για χάρη του», ενώ ο ίδιος βγήκε θαυματουργικά αλώβητος. Τι Θεός είναι αυτός – λένε- που ανέχθηκε μια τέτοια θηριωδία για να επιβιώσει μόνο Εκείνος.

Ο σκοτισμός του νου τους είναι τέτοιος που δεν τους επιτρέπει να δουν ότι το ερώτημα έχει νόημα μόνο αν αντιστραφεί: Τι ανθρωπότητα είναι αυτή που έφτασε να εξοντώσει 14.000 παιδάκια από δαιμονική λύσσα εναντίον του Χριστού; Αυτή είναι η ορθή προσέγγιση και όχι να παρουσιάζουμε τον διωκόμενο ως «θύτη». Τις κτηνωδίες των ανθρώπων, προσπαθούν κάποιοι να τις φορτώσουν στον Θεό, λες και ήταν Εκείνος που έδωσε εντολή για το μακελειό, λες και ήταν Εκείνος – ο πάμφτωχος – που θα απειλούσε τον θρόνο, λες και δεν είχε στείλει προφήτες για να προαναγγείλει τον σωτήριο ερχομό Του, λες και δεν είχε στείλει Νόμο και Γραφές για να τιθασεύσει την ανθρώπινη απληστία.

Αυτές τις προφητείες πληροφορήθηκε ο Ηρώδης και αντί

Ένα κράτος αθεΐας απαγόρευσε τις λιτανείες στην Ελλάδα! Και να που αποδείχθηκε πως δεν πρέπει να σταματούν ποτέ!

 

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που αποδείχθηκε με τον πιο σκληρό τρόπο πως οι λιτανείες δεν πρέπει ποτέ να παύουν σε τούτο τον τόπο.

«Σκηνές Αποκάλυψης». «Βιβλική καταστροφή».« Στο έλεος του Θεού». «Παναγία μου βοήθα μας». Αυτά ακούμε συνεχώς αυτές τις μαύρες μέρες για την πατρίδα μας. Κάθε φορά που η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ιστορικές θεομηνίες, ξυπνά απότομα από τον λήθαργο η κοιμισμένη συνείδηση.

Ο νους όλων των ανθρώπων αυτομάτως στρέφεται στη Θεϊκή βοήθεια. Λειτουργεί ο πνευματικός νόμος και η «σφαλιάρα» σε ξυπνά από τις ψευδαισθήσεις σου. Παρομοιάζουν τον όλεθρο που ζουν, με σκηνές από τη Βίβλο και με προφητείες του Ιωάννη, ακόμα και άνθρωποι που όταν η ζωή τους είναι ανέφελη, αμφισβητούν και χλευάζουν την Ορθόδοξη πίστη.

Λίγοι, ελάχιστοι είναι αυτοί που εμμένουν στη διεστραμμένη πώρωση τους και ξερνούν οχετό από τα στόματα τους ακόμα και τούτες τις στιγμές. Λίγοι αρνούνται – ακόμα και τώρα – να στρέψουν το βλέμμα στον ουρανό για να ζητήσουν βοήθεια. Και λόγω του εωσφορικού εγωισμού τους,