Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυῒδ υἱοῦ Ἀβραάμ. Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ, Ἰσαὰκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, Ἰούδας δὲ ἐγέννησε τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ, Φαρὲς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ, Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ, Ἀρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ, Ἀμιναδὰβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, Ναασσὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Σαλμών, Σαλμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Βοὸζ ἐκ τῆς Ραχάβ, Βοὸζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὠβὴδ ἐκ τῆς Ρούθ, Ὠβὴδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί, Ἰεσσαὶ δὲ ἐγέννησε τὸν Δαυῒδ τὸν βασιλέα. Δαυῒδ δὲ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησε τὸν Σολομῶντα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου, Σολομὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ροβοάμ, Ροβοὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιά, Ἀβιὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀσά, Ἀσὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσαφάτ, Ἰωσαφὰτ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωράμ, Ἰωρὰμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ὀζίαν, Ὀζίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωάθαμ, Ἰωάθαμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἄχαζ, Ἄχαζ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐζεκίαν, Ἐζεκίας δὲ ἐγέννησε τὸν Μανασσῆ, Μανασσῆς δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀμών, Ἀμὼν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσίαν, Ἰωσίας δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰεχονίαν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος. Μετὰ δὲ τὴν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος Ἰεχονίας ἐγέννησε τὸν Σαλαθιήλ, Σαλαθιὴλ δὲ ἐγέννησε τὸν Ζοροβάβελ, Ζοροβάβελ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀβιούδ, Ἀβιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιακείμ, Ἐλιακεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀζώρ, Ἀζὼρ δὲ ἐγέννησε τὸν Σαδώκ, Σαδὼκ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀχείμ, Ἀχεὶμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλιούδ, Ἐλιοὺδ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλεάζαρ, Ἐλεάζαρ δὲ ἐγέννησε τὸν Ματθάν, Ματθὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰακώβ, Ἰακὼβ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωσὴφ τὸν ἄνδρα Μαρίας, ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός. Πᾶσαι οὖν αἱ γενεαὶ ἀπὸ Ἀβραὰμ ἕως Δαυῒδ γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ Δαυῒδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαὶ δεκατέσσαρες, καὶ ἀπὸ τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαὶ δεκατέσσαρες. Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν. μνηστευθείσης γὰρ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ, πρὶν ἢ συνελθεῖν αὐτοὺς εὑρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου. Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, δίκαιος ὢν καὶ μὴ θέλων αὐτὴν παραδειγματίσαι, ἐβουλήθη λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν. ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυΐδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν Ἁγίου· τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός. Διεγερθεὶς δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2017
Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017
«Δεν με έχει ἀφήσει ὁ κόσμος. Ὑπάρχει συμπαράσταση».
«Η Ορθοδοξία
έχει δύο φτερά. Την αγάπη και την πίστη.
Αν έχει το
ένα, δεν πετάει. Νιώθεις;»
«Ἡ πίστις χωρίς τῶν ἔργων νεκρά ἐστίν».(Ἰακ. 2,20) καί ἔργο χωρίς πίστη ἐγωιστικά φέρεται».
Τά λόγια ἀνήκουν στο γέροντα
Ἀθανάσιο Χατζή, ἠγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Παναγίας Δουραχάνης.
Ὅταν τοῦ μιλοῦν γιά τό ἔργο πού ἐπιτελείται στή
Δουραχάνη, ἀπαντᾶ:
«Αὐτό δέν ἀνήκει σέ μένα. Ἀνήκει σέ ὅλους, εἴτε ἐδῶ πού ζοῦν καί ἀγωνίζονται, εἴτε ἐκεῖνοι πού προσφέρουν ἀπό μακρύτερα. Ἀνήκει στό σύνολο. Ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς πόλης καί τῶν περιχώρων, καί ὄχι μόνον αὐτοί ἀλλά καί ἀπό ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδας καί τό ἐξωτερικό, εἶναι συνεργάτες καί συνδρομητές.
Ὁ λαός προσφέρει τόν ἱδρώτα του. Πολλοί μαθητές καί φοιτητές δίνουν "στό ταμεῖο τῆς προσφορᾶς" τό χαρτζιλίκι τους. Νέοι ἀκουμπᾶνε τόν πρῶτο τους μισθό. Ἄλλοι, ἕνα ποσοστό "μερίδιο"ἀπό τό μισθό τους κάθε μήνα. Πολλοί σοῦ λένε μέ τή συμπεριφορά τους "ἐδῶ εἴμαστε". Δέ μετριέται ἡ συγκίνηση, ὅταν βλέπεις τόν κόσμο νά προσφέρει μέ εὐχαρίστηση, νά τό νιώθει ἀνάγκη νά συνεργάστεῖ, νά μή ζητάει μόνο "τό ἑαυτοῦ ἀλλά καί τό τοῦ ἑτέρου" (Α΄Κορινθίους 10,24).
Ὅσοι
ἀγωνίζονται, παλεύουν, προσφέρουν θα πάρουν το μισθό τους ἀπό το Θεό.
Ὅσοι ἀγωνίστηκαν καί ὅσοι πάλεψαν καί πρόσφεραν (γιατί πολλοί ἀπό αὐτούς ἔχουν φύγει) θα πάρουν "τό μισθό τους". Στίς 26 Σεπτεμβρίου μετά τή Θεία Λειτουργία τελεῖται μνημόσυνο στίς ψυχές τους.
Ὅλοι ὅσοι βοηθοῦν, ὁ καθένας μέ τόν τρόπο του, γνωστοί καί ἄγνωστοι, εἶναι ἐγγεγραμμένοι στό ἔμψυχο δυναμικό προσφορᾶς.
Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς ἑνώνει μέ ὅλους. Μᾶς δίνει τό νόημα τοῦ νά ὑπάρχουμε. Ὁ ἄνθρωπος ὁλοκληρώνεται, ὅταν δέν ἀνήκει στόν ἑαυτό του. Τίποτα δέν εἶναι δικό μας. Ὅ,τι ἔχουμε εἶναι ἄνωθεν. Εἴμαστε διαχειριστές. Δικά μας εἶναι τό "ἐλθέ καί σκήνωσον" στό Θεό καί "ἄφες τά παραπτώματα" τῶν ἄλλων.
Μόνο κοντά Του ὑπάρχει ἀρμονία στή ζωή.
Ἄν προχωρήσουμε μέ πίστη, πραγματική ἀγάπη πρός τό συνάνθρωπο, ἔλεος συγχώρησης, θά νιώσουμε τό πολυπόθητο τῆς ψυχῆς, τόν παράδεισο τοῦ νά μετέχουμε στή ζωή τῆς Κοινωνίας τοῦ Θεοῦ. "Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ἡμῶν ἐστίν" (Κατά Λουκᾶν 17,21).
Ἐκεῖνος πού ζεῖ κατά Χριστό γεύεται τά τοῦ Παραδείσου. "Ἐάν δέ ἐν τῷ φωτί περιπατῶμεν, ὡς
αὐτός ἐστίν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ' ἀλλήλων" (Α΄Ἰωάννου 1,7).
Καλά και εὐλογημένα Χριστούγεννα!
Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017
ΠΕΡΙ ΛΟΓΙΣΜΩΝ
Γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα
Από το βιβλίο Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας
ζωή μας εξαρτάται από το είδος των λογισμών που καλλιεργούμε. Αν οι λογισμοί
μας είναι ειρηνικοί και ήρεμοι, αν έχουν πραότητα και καλοσύνη, τότε έτσι είναι
και η ζωή μας. Αν η προσοχή μας είναι στραμμένη στις συνθήκες του βίου μας,
τότε μας καταπίνει μια δίνη λογισμών, και δεν μπορούμε να έχουμε ούτε ειρήνη
ούτε γαλήνη.
Καθετί,
καλό ή κακό, προέρχεται από τους λογισμούς μας. Οι λογισμοί μας γίνονται
πραγματικότητα. Ακόμη και σήμερα μπορούμε να δούμε ότι όλη η κτίση, καθετί
υπαρκτό πάνω στη γη και στο σόμπαν, δεν είναι τίποτα άλλο από θείος λογισμός
που έγινε ύλη εν χρόνω και τόπω. Εμείς οι άνθρωποι πλαστήκαμε κατ’ εικόνα
Θεού. Στην ανθρωπότητα δόθηκε ένα σπουδαίο δώρο, αλλά πολύ δύσκολα το καταλαβαίνουμε
αυτό. Η ενέργεια και η ζωή του Θεού είναι εντός μας, αλλά δεν το
συνειδητοποιούμε. Ούτε καταλαβαίνουμε ότι επηρεάζουμε τα μέγιστα τους άλλους
με τους λογισμούς μας. Μπορεί να είμαστε πολύ καλοί ή πολύ κακοί, ανάλογα με το
είδος των λογισμών και των επιθυμιών που καλλιεργούμε.
Αν
οι λογισμοί μας είναι αγαθοί, ειρηνικοί και ήσυχοι, στραμμένοι ολότελα προς το
αγαθό, τότε επηρεάζουμε τον εαυτό μας και ακτινοβολούμε ειρήνη τριγύρω μας —
στην οικογένεια μας, σ’ ολόκληρη τη χώρα μας, παντού. Αυτό αληθεύει όχι μόνο
Εὐαγγελικὴ περικοπὴ Κυριακῆς 17 Δεκεμβρίου 2017
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ ΙΔ´ 16-24, ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΒ´ 14
ἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκός μου. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου. πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





