Ήρθαμε σήμερα στον Ι.Ν.Παναγίας Ντουραχάνης, συν Θεώ , ο καθένας με το δικό του κομμάτι από εσένα . Με μνήμες , με συναισθήματα, με εικόνες , με στιγμές , κάποιοι και με ολόκληρες ζωές... Σιωπηλά ο καθένας άνοιξε την καρδιά του φανερώνοντας αυτό το κομμάτι και κοινωνόντας το μέσα στο λυτρωτικό φως της κοινής προσευχής και λατρείας , εις μνημόσυνον αιώνιον...
και η απουσία της φυσικής σου παρουσίας , μετριάστηκε με την παρουσία σου στις καρδιές μας, να όχι μόνο εκεί ... ακόμα και οι πέτρες από όπου πέρασες , φωνάζουν το όνομά σου...
Χρόνια τώρα οι Γιαννιώτες γνωρίζαμε και γνωρίζουμε, ότι όχι οι οδοδείκτες αλλά τα έργα του , που κάναν πράξη τον λόγο του Ευαγγελίου , μας οδηγούσαν στο Άνθος της Ι. Μ. Ντουραχανης . Και η ευωδία της αγιασμένης του μορφής , άνθιζε στις καρδιές μας την πίστη ,την αγάπη ,την συγχώρεση, την ελπίδα .
Χρόνια τώρα παπα-Θανάση μου σε βρίσκαμε χωρίς οδοσήμανση... κι όταν αδυνατούσαμε ή μπερδευόμαστε , με τον έναν ή τον άλλον τρόπο , ερχόσουν εσύ και μας έφερνες κοντά σου και άρχιζες να σμιλεύεις , πότε με το έργο
και τον λόγο και πότε με την καταλυτική σιωπή και να αμβλύνεις τις κοφτερές γωνίες μας , δίνοντας μιαν άλλην όψη εσωτερικής πραότητας και πληρότητας... κάνοντας και εμάς , άλλους λιγότερο , άλλους περισσότερο , κοινωνούς της Παράδεισιας κοινωνίας σου με τον Χριστό...
Φωτεινός οδοδείκτης η μορφή σου στην καρδιά μας , μας δείχνει στα σκοτάδια της ψυχής μας , σταθερά το φως της Ανάστασης .
Ακούστηκε το Άξιος σήμερα κατά τα αποκαλυπτήρια . Εγώ θα πω Άγιος .
Κύριος οίδε ...
Γένοιτο ...
ῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ. στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας λέγει αὐτοῖς· τί ζητεῖτε; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· ραββί· ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον διδάσκαλε· ποῦ μένεις; λέγει αὐτοῖς· ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. ἦλθον οὖν καὶ εἶδον ποῦ μένει, καὶ παρ’ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη. ἦν Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ Ἰωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ. εὑρίσκει οὗτος πρῶτος τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα καὶ λέγει αὐτῷ· εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον Χριστός· καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπε· σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ, σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς, ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος. Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου. εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. ἀπεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ραββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει. καὶ λέγει αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.
