Στα ματωμένα χέρια σου

 ♱ π.  Ἀθανάσιος Χατζής 

Το μοιρολόι της Παναγίας στα Τουρκικά

 

Τραγουδούν η κ. Παρασκευή και η κ. Δέσποινα από τη Μπάφρα Ιωαννίνων.
 Στο τέλος του τραγουδιού μας λένε:
 "Στη Μικρά Ασία που ήμασταν εμείς οι Χριστιανοί, είπαν οι Τούρκοι ή θα αλλάξετε την πίστη σας ή τη γλώσσα σας. Συγκεντρώθηκαν οι δικοί μας και είπαν εμείς τη θρησκεία μας δεν την αλλάζουμε... και έτσι έμαθαν τα τούρκικα..." 

Ιερά Μονή Παναγἰας Δουραχάνης
Μεγάλη Παρασκευή 2007

" Ὁ ἐμὸς ἔρως ἐσταύρωται...

... καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοὶ πῦρ φιλόϋλον· ὕδωρ δὲ ζῶν καὶ λαλοῦν ἐν ἐμοί, ἔσωθέν μοι λέγον· Δεῦρο πρὸς τὸν πατέρα. οὐχ ἥδομαι τροφῇ φθορᾶς οὐδὲ ἡδοναῖς τοῦ βὶου τοὺτου. ἄρτον θεοὺ θέλω, ὅ ἐστιν σὰρξ Ἰησοὺ Χριστοῦ, τοῦ ἐκ σπέρματος Δαυίδ, καὶ πόμα θέλω τὸ αἷμα αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἀγάπη· ἄφθαρτος".

Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος

  

 

κ

 

 

 

 

 

 

 

Ἱερά Μονή Παναγιας Δουραχάνης

Ἀπρίλιος 2026

 

 

Πασχαλινά Δρώμενα. Από τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης.

 

 

 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2000, στην αίθουσα τελετών των Εκπαιδευτηρίων Δουραχάνης Ιωαννίνων. Βασίστηκε σε κάλαντα, θρήνους και τραγούδια που αναφέρονται στη Μ. Σαρακοστή, τη Μ. Εβδομάδα και το Πάσχα. Χρησιμοποιήθηκε υλικό κυρίως από δίσκους της Δόμνας Σαμίου. 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ομιλία του π. Αθανασίου Χατζή, ο οποίος έδωσε και την ευλογία για την πραγματοποίησή της. Ζητάμε συγνώμη για την κακή ποιότητα στην αρχή του βίντεο, την οποία  δεν μπορέσαμε να διορθώσουμε.

 

Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν Νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν.

 

 

Ἐρχόμενος ὁ Κύριος

 

 

Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο...

 

...τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι.

Τοῦ δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ ...

 

 

 

O άνθρωπος δεν θεραπεύεται όταν απλώς περιγράφει το τραύμα του αλλά όταν το εναποθέσει στους πόδας Του Θεού που έγινε άνθρωπος!

 


Υπάρχουν στην ανθρώπινη ψυχή περιοχές που δεν θέλουμε ν' αγγίζει κανείς. Που παραμένουν ερμητικά κλειστές ακόμη και για μας τους ίδιους. Είναι οι μνήμες που δεν τολμάμε ν' ανασύρουμε, οι ενοχές που δεν εξομολογούνται παρά μόνον όταν η εσωτερική πίεση φθάσει σε οριακό σημείο, οι ρωγμές της συνειδήσεως που καλύπτονται μ' ένα πέπλο σιωπής, οι τραυματικές αποτυπώσεις του βίου, οι λανθασμένες εκλογές, οι νοθείες της επιθυμίας, οι ήττες που δεν επιθυμούμε να καταγράφονται.
Εκεί, στο βαθύτερο στρώμα της αυτοσυνειδησίας, ο άνθρωπος δεν φοβάται τόσο την κρίση των άλλων όσο τη στιγμή κατά την οποία θα υποχρεωθεί να δει τον ίδιο του τον εαυτό χωρίς τα συνήθη προστατευτικά περιβλήματα.


Το δοξαστικό των ιδιόμελων αποστίχων του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης, που ψάλλεται το εσπέρας της Μεγάλης Τρίτης κατά την Ακολουθία του Νυμφίου, το λεγόμενο «τροπάριο της Κασσιανής» κάνει αυτό ακριβώς το πράγμα: Εισέρχεται σ' αυτή την «απαγορευμένη» περιοχή. Δεν αγγίζει την επιφάνεια του θρησκευτικού μας συναισθήματος, ούτε αρκείται σε μια ηθική περιγραφή της πτώσεώς μας. Κατέρχεται στο υπέδαφος της αλήθειας μας κι εκεί ανιχνεύει το δράμα της μετανοίας ως γεγονός υπαρξιακό, θεολογικό και εκκλησιολογικό.
Αυτό βέβαια, δεν το κάνει μόνον το συγκεκριμένο τροπάριο, το σύνολο της υμνογραφίας της Εκκλησίας λειτουργεί ακριβώς έτσι. Δεν περιγράφει απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος, μεταπλάθει το γεγονός σε παρόν, παρόν λειτουργικό, σε εμπειρία κοινή, σε κοινή δήλωση του σώματος της Εκκλησίας. Τα πρόσωπα τα οποία μας προβάλλονται μέσα απ' την υμνολογία και τα αναγνώσματα και δεν ήταν λίγα όλη αυτή την ευλογημένη περίοδο του Τριώδιου, παύουν να είναι απομακρυσμένα πρόσωπα της Αγίας Γραφής και γίνονται μέσα στη λατρεία, μέσα στην ακολουθία, ένας ανθρωπολογικός καθρέφτης.

Τι διαφορετικό έχει όμως αυτό το τροπάριο; Αρχικά, μέσα σε λίγους στίχους, συμπλέκει βιβλικές αναφορές, ανθρωπολογικές διαστάσεις και σωτηριολογικά νοήματα με τρόπο αξιοθαύμαστο. Η γυναίκα